آسیب-مغزی-و-کمادر طی مطالعات جدید ، محققان به دنبال این هستند که آیا تحریکات و فعالیت های مغزی بیماران کمایی ، تاثیری در بهبود آن ها دارد یا نه . از جمله ی این تحریکات که بررسی شده است شنیدن صدای افراد خانواده و نزدیکان می باشد . کما به حالتی گفته می شود که فرد بیهوش شده و قادر به باز کردن چشمان خود نمی باشد . به هنگام بهبودی اولیه اندکی هوشیار شده و وارد زندگی نباتی می شود که ممکن است از چند هفته تا چند سال طول بکشد . طبق تحقیقاتی که توسط دکتر Theresa Pape صورت گرفت و نتایج آن در Neurorehabilitation and Neural Repaire به انتشار رسید افرادی که در کما هستند به صدای نزدیکان عکس العمل بیشتری نشان می دهند تا غریبه ها . به همین دلیل Pape نتیجه گرفت که با تحریک و تمرین دادن مغز افراد بیهوش می توان بهبود آن ها را افزایش داد . برای بررسی این فرآیند ۱۵ نفر از افرادی که سر آن ها ضربه دیده بود و سطح هوشیاری پایینی داشتند در نظر گرفته شدند تا تمرینات شنیداری در آن ها آغاز شود . این افراد ۱۲ مرد و ۳ زن با میانگین سنی ۳۵ سال بودند که مدت ۷۰ روز از زندگی نباتی آن ها می گذشت . در طی تحقیقات ، Pape و همکارانش زنگ ها و سوت هایی را مورد استفاده قرار دادند تا پاسخ حسی بیماران را مشاهده کنند . همچنین در نظر گرفتند که آیا بیماران قادر به باز کردن چشم خود و ردیابی فردی که در اتاق حرکت می کند هستند یا نه . در طی تحقیق از MIR نیز استفاده شد تا میزان اکسیژن خون مغز بیماران به هنگام شنیدن صدا های آشنا و نا آشنا اندازه گیری شود . برای تکمیل آزمایشات از خانواده بیمار خواسته شد تا با نگاه کردن به آلبوم عکس فرد بیمار ۶ خاطره از زندگی او را برایش بیان کنند . طرز بیان و مضمون خاطره نیز از اهمیت بالایی برخوردار بود . داستان ها توسط خانواده ها گفته شد و صدای آن ها ضبط گردید و به مدت ۶ هفته برای بیمار پخش شد . در طی این ۶ هفته میزان اکسیژن مغزی هم بررسی شد . پس از گذشت این مدت زمان محققان دریافتند که بر اساس بررسی میزان اکسیژن مغزی ، پاسخ افراد به صدا های نا آشنا که داستان تعریف می کردند بیشتر شده بود و قادر به تشخیص صدا ها از هم شده بودند در نتیجه محققان توانستند بفهمند که اهمیت کدام صدا برای شنیدن بیشتر است . Pape بیان می دارد که گوش دادن به صدای مادر برای آن ها موثر تر از شنیدن صدای زنگ بود زیرا آن ها قادر بودند میان آنچه که مناسب بود و انچه مناسب نبود تمایز قائل شوند . همچنین او بیان می کند که این روند به خانواده ها امید می دهد زیرا می توانند آن را کنترل کنند و برای داستان سازی بهتر به درمانگران مراجعه کنند . در حال حاضر نیز تحقیقاتی در حال انجام است تا تمرینات حسی و شنیداری را بر روی تقویت تار های آکسون و انتقال سیگنال های مغز بررسی کند .

آیا تا کنون چنین شرایطی را مشاهده کرده اید ؟ نظر خود را بیان کنید .

 

  منبع :
medical news today
  برچسب ها :



  نظرات