سندرم-روده-تحریک-پذیرسندرم روده تحریک پذیر یک سندروم شایع است که باعث مراجعه تعداد زیادی از افراد به پزشک می شود. سندرم روده تحریک پذیر یک وضعیت بالینی متفاوتی از بیماری های التهابی روده می باشد. سندرم مجموعه ای از علایم است که همراه با هم رخ می دهند و یک علت واحد دارند.

کولون اسپاستیک، کولون تحریک پذیر، کولیت موکوسی از اسامی دیگر IBS است. علایم IBS شامل دل پیچه و درد شکم، احساس نفخ، یبوست و اسهال می شود.

بر اساس مستندات سازمان ملی اطلاعات بیماری های گوارشی آمریکا NDDIC حدود ۲۰ درصد از مردم آمریکا IBS را تجربه می کنند و در این میان بانوان بیشتر از آقایان درگیر می شوند.

این سندرم باعث افزایش ریسک سرطان نمی شود ولی اثرات گسترده ای در زندگی فرد می گذارد.

علت IBS :

علت IBS دقیقا مشخص نیست. حساسیت بیش از حد کولون یا سیستم ایمنی فرد و IBSهای پس از عفونت های باکتریایی دستگاه گوارش میتوانند از علل احتمالی وقوع IBS هستند.

علایم:

بیماران مبتلا به IBS دارای شکایات گوارشی می باشند که این شکایات حداقل در سه ماه اخیر، و در هر ماه حداقل سه روز بیمار را درگیر کرده است.

علایم از جمله درد شکم، تغییر در حالت اجابت مزاج ( اسهال یا یبوست، گاهی در سیر بیماری هر دو حالت را تجربه می کنند) احساس نفخ، احساس نیاز فوری اجابت مزاج. این علایم ممکن است پایدار باشند، اما امکان دارد در فواصل زمانی بین علایم فرد هیچ گونه ناراحتی گوارشی نداشته باشد. البته برخی بیماران علایم را مداوم تجربه میکنند و فواصل بهبودی ندارند.

یک معیار ارزشمند تشخیصی برای IBS، احساس کاهش درد و بهبودی پس از دفع مدفوع می باشد.

ممکن است افراد مبتلا به IBS از سایر علایم گوارشی رنج ببرند؛ اعم از ریفلاکس، سوهاضمه، حالت تهوع و درد های قفسه سینه (غیر مرتبط با قلب)

علایم غیر گوارشی هم بعضا در IBS رخ می دهد. مانند احساس درد هنگام عادت ماهانه، درد حین رابطه جنسی، تکرر ادرار و علایم فیبرومیالژیا.

تشخیص بیماری:

گاهی پزشکان بر اساس علایم بیان شده از زبان بیمار تشخیص IBS را مطرح می کنند. اما گاهی با شک به آلرژی غذایی پزشک رژیم غذایی بیمار را تغییر میدهد که آیا علایم بهبود می یابد یا خیر. گاهی انجام آزمایشاتی برای رد علل عفونی لازم می شود. همچنین گاهی برای رد بیماری های التهابی روده ( کرون و کولیت اولسراتیو) حتی لازم می شود کولونوسکوپی و نمونه برداری از مخاط صورت بگیرد.

درمان:

درمان قطعی برای ریشه کن شدن IBS در فرد وجود ندارد. اساس درمان جهت رفع علایم آزار دهنده است.

قبل از شروع درمان دارویی لازم است ابتدا تغییراتی در نحوه زندگی انجام شود( انجام منظم تمرینات ورزشی، کاهش مصرف قهوه و نوشابه های کافئین دار، وعده های غذایی کم حجم، عدم مصرف غذاهای سرخ شده و غذاهایی که ادویه زیاد دارند و کاهش استرس های روانی با کمک روانپزشک یا گفتار درمانی).

درصورت عدم رفع علایم بیماری به دنبال ایحاد تغییرات در زندگی، لازم است پزشک دارو برای بیمار شروع کند.

داروهای مورد استفاده شامل کنترل کننده های اسپاسم عضلات، ضد یبوست و در بیمارانی که اسهال غالب است داروی ضد اسهال، داروهای ضدافسردگی و آنتی بیوتیک میشوند. توصیه می شود جهت کنترل بیماری از مصرف خودسرانه دارو ها به خصوص داروهای OTC (داروی هایی که نیاز به نسخه ندارند) پرهیز شود. بعضی درمان های مکمل هم وجود دارند که در کنار مصرف دارو به آرام کردن روده و کاهش مشکلات کمک می کنند( مانند یوگا، پیاده روی، جلسات مشاوره، تنظیم خواب و مدیتیشن).

زندگی با IBS

این بیماری وضعیت ناراحتی برای فرد ایجاد می کند. ممکن است کار و روابط اجتماعی و حتی مسافرت را برای بیمار سخت کند. بهرحال علایم را میتوان بهبود بخشید و شرایط را کنترل کرد.

استرس و اضطراب علایم IBS را بدتر میکند. روده افراد مبتلا به IBS به تحریکات کوچک ( استرس، غذای سنگین و چرب یا تند و پر ادویه و…) پاسخ ناسازگاری می دهد.

 

  منبع :
Helthline
  برچسب ها :



  نظرات